Three Brothers

COIDADEA

Cando chegou a luz xa non había qué iluminar
Cando a brétema se erguía facendo posible Disfrutar do que a vida che da porque si
Sen preguntar
O que che da o que che quita o que esquezes
Camiñar en lugar de navegar
Achegar o cu á terra
Lonxe do mar no que te acochabas

Segues con peixes polo corpo
Tiven un soño
Dixeches

Son unha persoa
Pasáronme cousas boas e cousas menos
E todas nos fan o que somos
Sempre vivos
Inda que non sempre rindo

Hai un camiño lindo
Pero perdín o norte e non sei se o hai
¿Todo é unha merda?
Non creo
¿Cómo me expreso?
¿É iso o que son ?

Sempre houbo xentes en multitude de torreóns
E nunca poideron ser felices ou calmos ou algo

Tes un tesouro nas mans se a tes preto

É delicada pasional tierna suave vigorosaedivertida
fermosa luminaria intelixente persoa

Houbo mar bravo e morreron xentes
E nós choramos
Porque morre o mar
Hai luz dentro
E fóra máis
E non é coma nas novelas

Fácil de ler